hindi naman ako maarte

pero hindi ko talaga kayang tanggapin na sa twing sasakay ako ng bus o tren, hindi ko maiiwasang makaamoy ng kilikili. pero wag ka - ito ay hindi normal garlic kilikili smell, kundi curry inspired putok na not fof the faint-hearted. minsan (tulad ngayon) tuloy nagdududa ako sa sarili ko - baka sa akin galing ang spicy, ever-unfragrant na pag-alingasaw na yun >.<

hindi nakakatuwa.

masarap ang chicken curry ni Chaichai, pero pag-uwi ko, hindi muna siguro ako magrerekwes na ipagluto niya ako nun. baka hindi ko kayanin. which brings me to the core of this post: uuwi na ako. at the side of my mind (hindi back kasi more than subconsciously aware pero less than consciously aware - oo, gawa-gawa ko lang 'to wag kang makelam pakyu), alam kong sourgraping ang ginagawa ko. pero kung sourgraping to, pwede bang may magpaliwanag sakin kung bakit relief, at di regret, ang nararamdaman ko?

this is some kind of a weird - hindi ko rin kayang ipaliwanag sa sarili ko.


-09Jun2012-